کلیات حمله اعراب به ایران

پیروز شدند : اعراب

نام و وجه تسمیه : این جنگ زنجیر یا ذات السلاسل نامیده میشود و به گفته مورخان عرب دلیل این نام آن است که اعراب پای اسیران ایرانی را با زنجیر بسته بوده اند ولی این احتمال میرود که دلیل نام گذاری این جنگ به خاطر نوع آرایش جنگی سپاه ایران بوده است که برای اعراب تازگی داشته است.

برخی از فرماندهان و سرداران : از اعراب خالد بن ولید و مثنی بن حارث شیبانی و از ایرانیان هرمز ، قباد و انوشگان.

تلفات و قوا: قوای اعراب ۱۸۰۰۰ و قوای ایرانیان ۲۰۰۰۰یا۱۷۰۰۰ و مسلما تلفات ایرانیان نسبت به اعراب زیاد بود.

زمان : ۱۲ هجری یا سال۶۳۳ میلادی

شرح و اتفاقات: خالد بن ولید بطرف شمال حرکت کرده، وارد نقطه‌ای شد که در نزدیکی خلیج فارس و کویت امروزه واقع و در آن زمان سرحد ایران شناخته شده و موسوم به حفیر بود. دراین زمان مرزبان این نواحی یکی از اسواران بود وهرمز نام داشت. هرمز در سمت بیابان با رهزنان عرب سروکار داشت و در جانب دریا با دزدان دریایی که از اقیانوس هند به حدود خلیج فارس می‌آمدند. هرمز چون از آمدن خالد آگاه شد از تیسفون کمک خواست و خود با لشکری که داشت به جانب حفیر و به جلوگیری خالد رفت. در آن هنگام خالد به هرمز میگوید : مسلمان شو تا سالم بمانید با تسلیم شو و جزیه بده وگرنه بدان با قومی بسوی تو آمده ام که مرگ را چنان دوست دارند که شما زندگی را دوست دارید. لیکن جنگ میان ایرانیان و مسلمانان درگرفت و هرمز، خالد را به جنگ مردومرد یعنی مبارزهٔ دو سردار طلبیده، بدست وی کشته شد. سپس اعراب بر ایرانیان تاختند و فاتح شدند. خالد ایرانیان را تعقیب کرد ولی به قشون ایرانی کمک رسید و کار خالد مشکل شد. در این احوال او به جنگ تدافعی پرداخت ولی دیری نگذشت که به او نیز کمکی رسید و جنگ سختی روی داد که باز مسلمانان فاتح شدند.

پیروز شدند : اعراب

نام و وجه تسمیه : این جنگ زنجیر یا ذات السلاسل نامیده میشود و به گفته مورخان عرب دلیل این نام آن است که اعراب پای اسیران ایرانی را با زنجیر بسته بوده اند ولی این احتمال میرود که دلیل نام گذاری این جنگ به خاطر نوع آرایش جنگی سپاه ایران بوده است که برای اعراب تازگی داشته است.

برخی از فرماندهان و سرداران : از اعراب خالد بن ولید و مثنی بن حارث شیبانی و از ایرانیان هرمز ، قباد و انوشگان.

تلفات و قوا: قوای اعراب ۱۸۰۰۰ و قوای ایرانیان ۲۰۰۰۰یا۱۷۰۰۰ و مسلما تلفات ایرانیان نسبت به اعراب زیاد بود.

زمان : ۱۲ هجری یا سال۶۳۳ میلادی

شرح و اتفاقات: خالد بن ولید بطرف شمال حرکت کرده، وارد نقطه‌ای شد که در نزدیکی خلیج فارس و کویت امروزه واقع و در آن زمان سرحد ایران شناخته شده و موسوم به حفیر بود. دراین زمان مرزبان این نواحی یکی از اسواران بود وهرمز نام داشت. هرمز در سمت بیابان با رهزنان عرب سروکار داشت و در جانب دریا با دزدان دریایی که از اقیانوس هند به حدود خلیج فارس می‌آمدند. هرمز چون از آمدن خالد آگاه شد از تیسفون کمک خواست و خود با لشکری که داشت به جانب حفیر و به جلوگیری خالد رفت. در آن هنگام خالد به هرمز میگوید : مسلمان شو تا سالم بمانید با تسلیم شو و جزیه بده وگرنه بدان با قومی بسوی تو آمده ام که مرگ را چنان دوست دارند که شما زندگی را دوست دارید. لیکن جنگ میان ایرانیان و مسلمانان درگرفت و هرمز، خالد را به جنگ مردومرد یعنی مبارزهٔ دو سردار طلبیده، بدست وی کشته شد. سپس اعراب بر ایرانیان تاختند و فاتح شدند. خالد ایرانیان را تعقیب کرد ولی به قشون ایرانی کمک رسید و کار خالد مشکل شد. در این احوال او به جنگ تدافعی پرداخت ولی دیری نگذشت که به او نیز کمکی رسید و جنگ سختی روی داد که باز مسلمانان فاتح شدند.